अष्टाक्षरी पाहुणा

-

पाहुणा

असो बाल असो थोर
कोड किती सांगू त्याचे
मूर्ती लोभवी मनास
खूप कौतुक तयाचे

अग्र पूजा त्याचा मान
गणांचा तो अधिपती
शिव पार्वती नंदन
विघ्नहर्ता गणपती

हवे दुर्वा लाल फुल
लाडू मोदकच खास
हवे वस्त्र कापसाचे
शोभे भवती आरास

घर भरे आनंदाने
दीड दिस ग पाहुणा
क्षण येता परतीचा
दाटे मनी रितेपणा

येतो वाजत गाजत
जातो वाजत गाजत
जीव लावतोच खास
घर त्याचे काळजात

घर त्याचे काळजात






Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

आठवते बालपण

-
#काव्यपूर्ती #आठवते_बालपण मोदीजींनी जाहीर केला 21 दिवसांचा लॉकडाऊन कस करू नी काय करू सगळे बसले सरसावून ना येणार सखुबाई ना येणार रामा गडी रोजचा राम रगाडा, जाणार कशी पुढे गाडी आठवते बालपण, सदा हसतमुख तत्पर आई सडा सारवण, दारात रांगोळी पहाटेच होऊन जाई केरवारे,अंथरूण पांघरूण सगळं वेळच्या वेळी  पूजा अर्चा होताच तयार असे नैवेद्याची थाळी आजी भोवती जमायचा सगळा गोतावळा प्रत्येकाला हवा ताज्या लोण्याचा गोळा आजोबा थोडे रागीट, कडक आणि शिस्तीचे धडे देती पाठांतर, पाढे आणि शुद्धलेखनाचे बाबा असती जरी व्यस्त, चौफेर त्यांचे लक्ष काही कमी काही जास्त,सदैव तत्पर अन दक्ष नव्हता थाटमाट, नव्हता पैशाचा खणखणाट सण, उत्सव, लग्न कार्य व्हायची थाटामाटात  आठवते बालपण, तो रेशमी मजबूत धागा कुठे,कधी कसा हरवला?आता तुम्हीच सांगा! स्मिता बर्वे बेंगलोर
Read more

दार उघड माई !

-
Image
#चित्रकाव्यपूर्ती2 दार उघड माई ! आणली आज पपई खास तुझ्या आवडीची उतरवली टोपली डोक्यावरची वाट तुझी पहाते केव्हाची जाण आहे परिस्थितीची तू ही नाही श्रीमंताकडची आज जरूर आहे मदतीची भागव आज वेळ निकडीची तू करता टोपली रिकामी येतील चार पैसे हाती घेऊन जाईन दाणा पाणी पिले आहेत ग माझी उपाशी रोजचीच ही कहाणी कधी पपई तर कधी केळी कधी मिळतो पैका  तर कधी चंची माझी रिकामी दार उघड माई, ओ माई घरी नाही दुसरे कोणी वाट बघतात कच्ची बच्ची  मला जायची आहे घाई दार उघड माई दार उघड नाही ग आता मला सवड जाण ना ग माझी निकड दार उघड माई दार उघड स्मिता बर्वे
Read more

छोटीसी आशा !

-
Image
#स्मितानुभव #चित्रकाव्यपूर्ती3 छोटीसी आशा ! निघालो हाय जत्रंला, त्योचं विरंगुळा जीवाला पोरं बाळं ल्योक सून, संग सारा कुटुंबकबिला ! हातावरचं प्वाट आमचं, फार पैका नाही खिशातं गाडी घोडं नाही जमलं, समदे बसले सायकलरिक्षांत! पिपाणी,ग्वाडशेव,उंचपाळणा सपान व्हतं डोळ्यांत काकणं, मोत्यांची माळ, फुलयेणी आशा व्हती उरांत ! जिवाच्या करारानं जोरानं हाकत व्हतो सायकलरिक्षा लेकराबाळांचे कोड पुरवू, हीच धरली व्हती मनी आशा! इतक्यातच आक्रीत घडलं, आभाळ ढगांनी भरलं इजा कडकडू लागल्या, धरणीला जणू कापरं भरलं ! आभाळान ठाण सोडलं, कोसळू लागल्या मोप धारा पोरासोरानी आकांत मांडला, पायही चालेनात भराभरा! देवी माय कोपली,भ्या वाटू लागले, करू तरी काय हातावरचं प्वाट आमचं, कुठली जत्रा अन कसचं काय ! साधसुधं झोपडं आमचं, पाण्यानं मोडलं असणारं माय रुसली, दैवाने साथ सोडली, दाद तरी कुठं मागणारं ! जोर हाये पायात, ताकद हाये दंडात, हाये परीक्षा भ्या ते कश्याचे, जोवर हाय माझी सायकलरिक्षा !
Read more